Κάλεσμα Αλληλεγγύης στον Θ. Σίψα

Κάλεσμα Αλληλεγγύης στον Θ. Σίψα

Posted in: Uncategorized by namous No Comments

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΣΤΑΡΗ

“Αν κάτι εκμεταλλεύεται το κράτος, αυτό δεν είναι άλλο από την αδράνεια που πλέον έχει μονιμοποιηθεί ως μια φυσιολογική συνθήκη.
Σε λίγο θα είναι πια αργά, και η εξουσία με το μαγικό ραβδί της θα δίνει έλεος μόνο σε όσους γονατίζουν υποτακτικά μπροστά στην παντοδυναμία της.”
Νίκος Ρωμανός

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΣΤΑΡΗ

Ο αναρχικός Ν. Ρωμανός μαζί με τους τρεις συντρόφους του Γ. Μιχαηλίδη, Α.Μπουρζούκο και Δ. Πολίτη συλλαμβάνονται την 1η Φεβρουαρίου 2013, για τη διπλή ληστεία σε τράπεζα και ταχυδρομείο στο Βελβεντό Κοζάνης, με σκοπό την ενίσχυση του πολιτικού τους αγώνα. Συλλαμβάνονται για την συνειδητή επιλογή τους να αντισταθούν στην υποδούλωση και την χειραγώγηση που μέρα με τη μέρα μας επιβάλλεται. Επιπλέον, ο Ν. Ρωμανός αναλαμβάνει την ευθύνη για την συμμετοχή του στις αντάρτικες ομάδες FAI-Φωτιές στον Ορίζοντα, FAI-Μονάδα Φωτιά στα Κάτεργα και Μαχόμενη Μειοψηφία.
Σήμερα ο Ν. Ρωμανός βρίσκεται έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού. Την περασμένη άνοιξη έδωσε πανελλαδικές μέσα από τη φυλακή και πέρασε στο ΤΕΙ Αθήνας. Από τον Σεπτέμβρη του 2014 δικαιούται εκπαιδευτικές άδειες, οι οποίες με απόφαση του ανακριτή Νικόπουλου και του Συμβουλίου των Φυλακών δεν του χορηγούνται.
Από τη Δευτέρα 10/11 ο Ν. Ρωμανός έχει ξεκινήσει απεργία πείνας διεκδικώντας τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούται. Η απεργία πείνας είναι το ύστατο μέσο αγώνα μέσα από τα τείχη, για να εκβιάσει και να διεκδικήσει από το κράτος μικρές ανάσες ελευθερίας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Ο ίδιος μέσα από το κείμενο του τονίζει ότι με την πράξη του δεν αποσκοπεί στη διεκδίκηση του δικαιώματος στην παιδεία, αλλά στην ελευθερία.
Το ίδιο συμβαίνει και με τον Ηρακλή Κωστάρη, απεργό πείνας από 28/10, ο οποίος διεκδικεί κι αυτός τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούται. Ο Ηρακλής Κωστάρης είναι φυλακισμένος για την συμμετοχή του στην Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη. Του αφαιρέθηκε το δικαίωμα στις εκπαιδευτικές άδειες, οι οποίες του χορηγούνταν εδώ και 2,5 χρόνια, με μόνη αιτία την πολιτική του ταυτότητα.
Ο αναρχικός Νίκος Ρωμανός και ο Ηρακλής Κωστάρης είναι δύο από τους πολιτικούς κρατούμενους στις ελληνικές φυλακές την στιγμή που σηματοδοτείται μία νέα εποχή για την χώρα. Μία εποχή ολοκληρωτισμού, μία εποχή γενικευμένης όξυνσης της καταστολής προς κάθε καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας που αγωνίζεται τόσο μέσα όσο και έξω από τη φυλακή.
Συγκεκριμένα ερχόμαστε αντιμέτωποι με το νομοσχέδιο που προβλέπει την δημιουργία φυλακών τύπου Γ’ και τις ειδικές συνθήκες κράτησης, που αφορούν πρωτίστως τους πολιτικούς κρατούμενους και όσους φυλακισμένους κρατούν αγωνιστική στάση και επιλέγουν να μην σκύψουν το κεφάλι. Συνοπτικά φυλακές τύπου Γ’ σημαίνει:
•Απομόνωση
•Πλήρης έλεγχος και παρακολούθηση, κάμερες, ειδικά σώματα της ΕΛ.ΑΣ για την περιφρούρηση των κρατουμένων
•23 ώρες εγκλεισμού, 1 ώρα προαυλισμού
•Πλήρης στέρηση αδειών
•Απαγόρευση της φυσικής επαφής στα επισκεπτήρια και γενικότερα περιορισμός και παρεμπόδιση οποιουδήποτε είδους επικοινωνίας με τον έξω κόσμο
•Σκληρότεροι όροι αποφυλάκισης
•Θεσμοθέτηση της ρουφιανιάς και του χαφιεδισμού. Κρατούμενος ο οποίος θα δώσει πληροφορίες και θα συνεργαστεί με την αστυνομία μπορεί μέχρι και να αποφυλακιστεί.

Κι αυτά είναι μόνο λίγα απ’ όλα όσα συνθέτουν μία φυλακή μέσα στην ίδια τη φυλακή.
Με τον τρόπο αυτό το κράτος επιχειρεί να καταστείλει και να απομονώσει τους πολιτικούς κρατούμενους, τους αγωνιστές κρατούμενους και γενικά τους απείθαρχους. Ξεκινώντας από την στέρηση των δικαιωμάτων τους στο τώρα, το κράτος σκοπεύει να προχωρήσει στην προβλεπόμενη γι’ αυτούς δημιουργία φυλακών υψίστης ασφαλείας προκειμένου να μην οργανώνονται, να μην αντιστέκονται και τελικά να μην δημιουργούν “προβλήματα”.
Μέσα σ’ αυτή την ωμή επίθεση του κράτους ενάντια στους φυλακισμένους αγωνιστές η απάντηση μας είναι πως στεκόμαστε δίπλα τους και ενισχύουμε ο καθένας από μας με τον τρόπο του τον αγώνα τους. Σ’ αυτό το πλαίσιο οι σύντροφοι και συγκατηγορούμενοί του ξεκινούν κυλιόμενη απεργία πείνας με πρώτο τον Γ. Μιχαηλίδη απεργό πείνας απο 17/11, ως ένδειξη αλληλεγγύης και ενίσχυσης του αγώνα του Νίκου Ρωμανού και του Ηρακλή Κωστάρη.

Οργανωνόμαστε και συμμετέχουμε ενεργά στις διαδικασίες και συνελεύσεις αλληλεγγύης που πραγματοποιούνται γι’ αυτό το λόγο.

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας Νίκο Ρωμανό, Ηρακλή Κωστάρη, Γιάννη Μιχαηλίδη.

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του Νίκου Ρωμανού και Ηρακλή Κωστάρη

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ναμούς
Αναρχική Συλλογικότητα από
Ελληνικό, Άνω Γλυφάδα, Αργυρούπολη

Posted in: Uncategorized by namous No Comments

Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ’73. ΟΥΤΕ ΤΟ ’74. ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ!

Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ’73. ΟΥΤΕ ΤΟ ’74. ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ!

Η εξέγερση του πολυτεχνείου, παρά τις όποιες προσπάθειες να παρουσιαστεί μονάχα σαν μια φοιτητική αναταραχή, παρέμεινε χαραγμένη στη μνήμη σαν μια λαϊκή εξέγερση, μια αυθόρμητη επαναστατική ρήξη, ένας πολύμηνος κοινωνικός αγώνας, αφού οι 3-4 ημέρες του “πολυτεχνείου” είχαν μια εκτεταμένη προϊστορία. Η κατάληψη του πολυτεχνείου ξεκίνησε με μια αυθόρμητη αντίδραση του φοιτητικού κόσμου στην απόφαση του τότε υπουργού παιδείας Σιφναίου, να επιτρέψει τη διεξαγωγή φοιτητικών εκλογών με μέτρα και σταθμά που θα όριζε η δικτατορία. Από την πρώτη όμως μέρα, μετεξελίχθηκε σε μια μαζική εξέγερση λαού, εκφράζοντας την αντίθεσή του προς το δικτατορικό καθεστώς. Τα γεγονότα που ακολούθησαν, τραγικά και μεγαλειώδη ταυτόχρονα, είχαν σαν πρώτο και άμεσο αποτέλεσμα την ανακοπή κάθε προσπάθειας φιλελευθεροποίησης και κοινοβουλευτικής νομιμοποίησης του καθεστώτος, ενώ δημιούργησε σοβαρά ρήγματα μέσα στους ίδιους τους κόλπους του για να καταρρεύσει οκτώ μήνες αργότερα με τα γεγονότα της Κύπρου.

Και φτάνουμε στο σήμερα για να διαπιστώσουμε πως τίποτα δεν τελείωσε τότε. Όλα αυτά που γνωρίζαμε ως κοινωνικά κεκτημένα, καταλύονται. Οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών, η καταλήστεψη ταμείων, οι μειώσεις μισθών, οι επιστρατεύσεις απεργών και η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας είναι μόνο λίγα παραδείγματα που απομυθοποιούν το κράτος “πρόνοιας”. Η αστικοκοινοβουλευτική δημοκρατία δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο πως λειτουργεί στο όνομα του λαού, χωρίς τον λαό. Κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο μέσω των ΜΜΕ που με την προπαγάνδα τους, καλλιεργούν την αδιαφορία, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, και τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας. Στρέφοντας τους ιδιωτικούς υπαλλήλους ενάντια στους δημόσιους, καλλιεργώντας τον ρατσισμό απέναντι στους μετανάστες ρίχνοντάς τους την ευθύνη για τα δεινά του λαού, φυτεύοντας μας τον σπόρο του “εγώ” βαθιά μέσα στα μυαλά μας και γενικά αποκρύβοντας τον αληθινό εχθρό που είναι το ίδιο το κράτος και το κεφάλαιο.

Η ψευδαίσθηση ελευθερίας που διατυμπάνιζε τόσες δεκαετίες η αστική δημοκρατία εξανεμίζεται μέσα σε λίγα χρόνια. Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά και μυρίζει μπαρούτι (βλ. μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις όπως ο Δεκέμβρης του ’08, Το κίνημα της Πλ. Συντάγματος, αλλά και σε γενικές απεργίες όπως αυτή της 5ης Μάη ’10 και της 12ης Φλεβάρη ’12) τον λόγο έχει η κρατική καταστολή η οποία παρουσιάζει την πιο βάρβαρη μορφή της, με επιθέσεις σωμάτων ασφαλείας σε μεγάλες απεργίες, τρομονόμους, στημένα δικαστήρια, κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου, φυλακές τύπου Γ, αστυνομοκρατία στις γειτονιές, κέντρα κράτησης μεταναστών, στοχοποιήσεις αγωνιστών. Τίποτα δεν τελείωσε όσο το κράτος και το κεφάλαιο υπονομεύουν τις ζωές μας. Η ανάγκη αντίστασης ενάντια σε αυτούς τους θεσμούς είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Πρέπει να καταλάβουμε πως η αντιπροσωπευτική δημοκρατία (ή φιλελεύθερη ολιγαρχία για να ακριβολογούμε) και η δικτατορία είναι δύο ξεχωριστές όψεις του ίδιου νομίσματος· της κυριαρχίας του κράτους και του κεφαλαίου. Η κοινωνία οφείλει να παλέψει με τις δικές της δυνάμεις, μακριά από οποιοδήποτε κόμμα και παράταξη, μέσα από οριζόντια σωματεία βάσης, συνελεύσεις γειτονιάς, στέκια, καταλήψεις, συλλογικότητες, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, ιεραρχίες και διαχωρισμούς. Για την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση, την κοινωνική επανάσταση.

ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ
ΠΡΟΣΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ

ναμούς
Αναρχική συλλογικότητα από:
Ελληνικό, Αργυρούπολη, Άνω Γλυφάδα

Posted in: Uncategorized by namous No Comments

Σχετικά με το μαχαίρωμα στην Αργυρούπολη

Ύστερα από άμεση κινητοποίηση συντρόφων στην ευρύτερη περιοχή, η πληροφορία σχετικά με μαχαιρωμένο νεαρό από φασίστες στην Αργυρούπολη, δεν επιβεβαιώθηκε. Επισκεφτήκαμε το πλησιέστερο εφημερεύον νοσοκομείο και επικοινωνήσαμε για περαιτέρω πληροφορίες με την υπόλοιπη τοπική κοινωνία στην οποία ζούμε και κινούμαστε ούτως η άλλως, η οποία δεν γνώριζε το παραμικρό. Αυτοί που αναπαράγουν μη έγκυρα δημοσιεύματα και “ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες” ας είναι πιο προσεκτικοί γιατί δημιουργούν σύγχυση και εντυπώσεις πως οι φασίστες κάνουν βόλτες στις γειτονιές μας και μαχαιρώνουν κόσμο. Οι φασίστες λοιπόν, δεν κάνουν βόλτες στις γειτονιές μας, και όποτε το επιχείρησαν μας βρήκαν απέναντι τους. Αν το επιχειρήσουν ξανά θα μας είμαστε και πάλι μπροστά τους.

Αυτά τα λίγα μέχρι να υπάρχει μια έγκυρη ενημέρωση για το τι (και αν) έγινε.

ναμούς
Αναρχική Συλλογικότητα από:
Ελληνικό, Αργυρούπολη, Άνω Γλυφάδα

https://athens.indymedia.org/post/1533854/

Posted in: Uncategorized by namous No Comments

Αλληλεγγύη στους μετανάστες που κατηγορούνται για την εξέγερση στην Αμυγδαλέζα

 

teliko2

ΠΟΡΕΙΑ

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

πλατεία Βικτωρίας 6μ.μ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου

πρωτοδικείο Δέγλερη 9.π.μ.

Posted in: Uncategorized by namous No Comments

Σχετικά με την πορεία στο Κερατσίνι

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

18 Σεπτέμβρη 2014, ένας χρόνος μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Ημέρα μνήμης και αγώνα. Ημέρα ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει. Το κλίμα των προηγούμενων ημερών έδειχνε τις επιθετικές διαθέσεις του κράτους και των κατασταλτικών του δυνάμ εων, με φήμες περί τρομοκρατικού χτυπήματος που περίμενε η αντιτρομοκρατική και την έντονη καταστολή σε πορείες γειτονιάς όπως η αντιφασιστική διαδήλωση στο Βύρωνα για την προπαγάνδιση της πορείας στο Κερατσίνι. Χιλιάδες κόσμου αποφάσισαν να διαδηλώσουν και να γεμίσουν τους δρόμους της γειτονιάς του Κερατσινίου ανταποκρινόμενοι στα δεκάδες αντιφασιστικά καλέσματα, παρά την τρομοκρατία από την πλευρά του κράτους. Τρομοκρατία που διέπει κάθε υφή της καθημερινής πραγματικότητας.

Την ημέρα εκείνη, το κράτος έδειξε τις προθέσεις του από νωρίς και όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια, χρησιμοποιώνταςτην στρατηγική της διάσπασης, χώρισε με χρήση χημικών την πορεία στα τρία για να μπορεί να την ελέγξει. Στη συνέχεια, ομάδες ΜΑΤ και Δέλτα περικύκλωσαν συγκεκριμένα μπλοκ τα οποία είχαν κατέβει στο δρόμο οργανωμένα, με περιφρούρηση (όχι με μπαλόνια), ενώ προκαλούσαν και έβριζαν τους διαδηλωτές. Ανά διαστήματα εφορμούσαν από τα γύρω στενά ‘οπου και επιτέθηκαν με βιαιότητα, ξυλοκοπώντας και τελικά συλλαμβάνοντας πολλούς διαδηλωτές. Χαρακτηριστικό των εντολών και της λύσσας των δυνάμεων της τάξης, ήταν ότι οι Δελτάδες σε μία από τις επιθέσεις τους πάτησαν με τα μηχανάκια τους μία κοπέλα και δεν σταμάτησαν καν να την βοηθήσουν, γεγονός που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά. Ο απολογισμός της προσπάθειας του κράτους για τη τήρηση της τάξης και της ασφάλειας περιελάμβανε 101 προσαγωγές, 64 από τις οποίες έγιναν συλλήψεις με ανυπόστατες κατηγορίες.

Τα Μ.Μ.Ε. όπως ήταν αναμενόμενο, αφού λασπολόγησαν, δεν μπόρεσαν με κανέναν τρόπο να δικαιολογήσουν τις αναίτιες συλλήψεις των διαδηλωτών και έτσι αποσιώπησαν το γεγονός. Δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο από τα φερέφωνα του κράτους αφού χρόνια τώρα μας έχουν συνηθίσει στις ίδιες τακτικές. Το μόνο που έκαναν, έπειτα από τις υποδείξεις της αστυνομίας, ήταν να συνδέσουν τις υλικές ζημιές από ένα σημείο της πορείας, με τις συλλήψεις οι οποίες έγιναν σε άλλο τόπο και χρόνο με σκοπό να δικαιολογήσουν την καταστολή.

Θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν μας φοβίζουν. Για μας ο αντιφασιστικός αγώνας δεν είναι συμφιλιωτική γιορτή με μπαλόνια αλλά αγώνας ενάντια σε κράτος, αφεντικά και φασίστες και για αυτό δεν πέφτουμε απ’ τα σύννεφα απ’ την αντίδραση του κράτους όταν πολεμάμε κάποιον συνεργάτη του. Κάθε κατασταλτική μεθόδευση του κράτους θα βρίσκει απέναντι της την όλο και πιο δυναμική πολύπλευρη αλληλεγγύη όλων αυτών που αγωνίζονται ενάντια στο σάπιο αυτό κόσμο.

Posted in: Uncategorized by namous No Comments

Αντιφασιστική προβολή, 14/9, Αργυρούπολη

Τη Κυριακή 14/9 πραγματοποιήσαμε, στη Πλ Βάρναλη της Αργυρούπολης, μικροφωνική και προβολή με σκοπό την προπαγάνδιση της πορείας στο Κερατσίνι στις 18/9, τη διάχυση του αντιφασιστικού λόγου στα σχολεία και την υπεράσπιση του μαχητικού αντιφασισμού γενικότερα. Διαβάστηκε κείμενο, αναρτήθηκαν πανό, μοιράστηκαν τρικάκια που καλούσαν στη πορεία και εν συνεχεία προβλήθηκε το γαλλικό ντοκιμαντέρ Chasseurs des skins (Κυνηγοί Φασιστών). Αρκετός κόσμος και νεολαία της περιοχής έδειξαν ενδιαφέρον και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.
ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΝΑΖI

DSC_0008 (3) DSC_0009 (2) DSC_0011 (2) DSC_0007 (2) DSC_0003 (2)DSC_0004 (2)

Posted in: Uncategorized by namous No Comments

Αντιφασιστική προβολή/Κάλεσμα στη πορεία

Την Κυριακή 14/9, 8μμ στη Πλατεία Βάρναλη της Αργυρούπολης θα πραγματοποιήσουμε προβολή του ντοκιμαντέρ “Chassers de Skins”. Παράλληλα καλούμε στην αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι, στις 18/9, στις 6μμ, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Π. Φύσσα από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Η αφίσα του καλέσματος που κολλιέται στις γειτονιές μας αντιφαπροβοληreiszed Το κείμενο που μοιράζεται Τέρμα οι καταγγελίες και η ανοχή, τσακίστε τους ναζί Τέρμα οι καταγγελίες και η ανοχή, τσακίστε τους ναζί

Δράσεις ενάντια στις φυλακές υψίστης ασφαλείας

Στηρίζουμε τον αγώνα των φυλακισμένων για
αξιοπρέπεια ενάντια στις φυλακές-κολαστήρια υψίστης ασφαλείας και καλούμε στην
πορεία που διοργανώνει η Ανοιχτή συνέλευση αναρχικών/αντιεξουσιαστών ενάντια
στις ειδικές συνθήκες κράτησης το Σάββατο 28/6 στις 12:00 στο Μοναστηράκι

Τις μέρες αυτές κολλάμε στις γειτονιές μας την αφίσα καλέσματος στη πορεία

fylakes3ψο.indd

 

 

Μοιράζουμε το κείμενο της επιτροπής αγώνα φυλακών

απεργια πεινας

 

Και αναρτήσαμε 2 πανό

DSC_0010 (2) DSC_0009

Αντιεκλογικό Κείμενο και τρικάκια

Αποχή από τις εκλογές – Να πάρουμε τις ζωές στα χέρια μας
Από το 2010 με την ψήφιση του πρώτου μνημονίου η κοινωνική ειρήνη φαινόταν να περνάει δύσκολες στιγμές αφού ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας επέλεξε τον δρόμο ώστε να εκφράσει την δυσαρέσκεια της. Μαζικές διαδηλώσεις που είχαμε να δούμε χρόνια, δυναμικές συγκρούσεις, το φαινόμενο των «Αγανακτισμένων», τοπικοί αγώνες (πχ. Κερατέα), γιαουρτώματα πολιτικών και μούτζες στη βουλή συνέθεταν ένα πρωτόγνωρο σκηνικό με πρωταγωνιστές ένα ετερόκλητο πλήθος κόσμου. Η αστική δημοκρατία φαινόταν σχετικά ανήμπορη να ελέγξει την κατάσταση παρά την αναβαθμισμένη αστυνομική καταστολή και την προπαγάνδα των ΜΜΕ. Οι εκλογές εκείνη τη στιγμή ήταν ο άσσος στο μανίκι ώστε να γίνει με δημοκρατικό και «διαυγή» τρόπο η αναγκαία εκτόνωση και διαχείριση της κοινωνικής οργής από την μία και η σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος από την άλλη μέσω του ανακατέματος της τράπουλας. Η λύση ήταν μια πραγματικά αυταρχική κυβέρνηση αντί του «υπηρεσιακού» Παπαδήμου και του «προδότη» Παπανδρέου, η οποία θα ήταν το όχημα μέσα από το οποίο το κεφάλαιο θα διαχειριζόταν την κρίση με τους πιο ευνοϊκούς, για το ίδιο, όρους. Για μήνες πριν τον Μάιο του 12’, ΜΜΕ, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί, νεοναζί και αριστεροί, μας έτρωγαν τα αυτιά για την ανάγκη εκλογών προς το συμφέρον της πατρίδας ή του λαού, ανάλογα με την τοποθέτηση του καθενός στον πολιτικό χάρτη.

Η εκλεγμένη, πλέον, κυβέρνηση έκανε τη «βρώμικη δουλειά» και πέρασε άλλο ένα μνημόνιο με επίφαση την νομιμότητα που της έδινε ο θεσμός των εκλογών. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, η νομιμότητα πήγαινε περίπατο αφού καταστρατηγούνταν ή παρακάμπτονταν το ίδιο το σύνταγμα μέσω υπουργικών αποφάσεων και fast track διαδικασιών. Έτσι, με την σύμφωνη γνώμη του εκλογικού σώματος από το 2012 μέχρι σήμερα ο πολιτικός χρόνος συμπυκνώθηκε ραγδαία και είχαμε μια άνευ όρων επίθεση των αποπάνω που περιελάμβανε περικοπές στα εισοδήματα (μειώσεις μισθών, χαράτσια), καθολική καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων (κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων), επιτάξεις απεργών (απεργία μετρό, απεργία εκπαιδευτικών), αύξηση του ελέγχου και της καταστολής στην καθημερινή ζωή (εκκένωση καταλήψεων, μπάτσοι στα σχολεία) και περιορισμό ατομικών ελευθεριών (κατάσταση στις φυλακές). Το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας όμως, βίωνε αμέτοχη τις εξελίξεις, μακριά από τους κοινωνικούς αγώνες. Είχε κάνει το καθήκον της μέσω των εκλογών και περίμενε «αντάρτες» από την ΝΔ και το Πασοκ να καταψηφίσουν τα νομοσχέδια. Όσοι αγώνες δόθηκαν, συνήθως ξεκομμένοι μεταξύ τους, πολεμήθηκαν από την κυβέρνηση-τον εγγυητή της σταθερότητας, με φυσική και ψυχολογική καταστολή (προπαγάνδα των ΜΜΕ, κοινωνικός αυτοματισμός) και από την αριστερά με έναν άλλο τύπο καταστολής, την ενσωμάτωση. Δηλαδή, με υποσχέσεις για «μάχες μέσα στη βουλή» και ελπίδες για νέες εκλογές όπου θα μπορούσε να αποτυπωθεί η αγανάκτηση πιο αποτελεσματικά από ότι στο δρόμο. Βέβαια σε όλο αυτό σκηνικό πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν και έχουν οι μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής. Τα νεοναζιστικά καθάρματα που προωθούνται ως αντισυστημικοί πατριώτες δεν είναι τίποτα παραπάνω από τσιράκια των αφεντικών που έχουν ισχυρές διασυνδέσεις με το επίσημο κράτος και κάνουν κερδοφόρες μπίζνες μαζί του (σχέδιο Ξένιος Δίας-επιχειρήσεις σκούπα στις γειτονιές της Αθήνας). Φυσικά δεν μας κάνει εντύπωση αφού έχουμε αρκετά ιστορικά παραδείγματα στα οποία οι φασίστες συνεργάστηκαν κρυφά και φανερά με τα αστικά κόμματα σε περιόδους κρίσης.

Σήμερα, η κοινωνική πραγματικότητα ξενυχτάει για άλλη μια φορά γύρω από τις εκλογές, δημοτικές, ευρωεκλογές και ίσως πρόωρες βουλευτικές. Για άλλη μια φορά είμαστε θεατές στο ίδιο έργο όπου μήνες πριν παραλύουν όλες οι κοινωνικές αντιστάσεις για να πειστούμε όλοι εμείς σε ποιον διαχειριστή του συστήματος θα αναθέσουμε τη ζωή μας, αφού προφανώς, οι ίδιοι είμαστε ανίκανοι να τη διαχειριστούμε. Από τη μεριά μας, εμείς, ως αρνητές συμμετοχής σε εκλογικές φιέστες θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα.

Για τις δημοτικές: Η αλήθεια είναι ότι φαίνονται διαφορετικές από τις «άλλες» εκλογές αφού πραγματοποιούνται μέσα στη γειτονιά μας, με πρόσωπα οικεία, με μειωμένη, θεωρητικά, τη συμμετοχή των κομμάτων και τα θέματα που θέτουν αφορούν με άμεσο τρόπο την καθημερινή μας ζωή. Στην ουσία όμως μεσολαβούν ανάμεσα σε εμάς και τα «κοινά» ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως και οι εθνικές, δηλαδή αναθετικά, δίνοντας τη δικαιοδοσία σε κάποιον «ειδικό» και «έμπειρο» (το δημοτικό συμβούλιο) να διαχειριστεί τα πιο άμεσα προβλήματα της κοινότητας στην οποία ζούμε βάση των ατομικών και πολιτικών του συμφερόντων.Παράλληλα παραιτούμαστε από την καθημερινότητα και καθησυχαζόμαστε αφού δεν είμαστε αρμόδιοι για τα συλλογικά θέματα παρά μόνο για την ιδιωτική μας ζωή. Αυτό που αξίζει να τονίσουμε είναι η ισχυρή παρουσία των υποτίθεται ανεξάρτητων υποψηφίων που τα τελευταία χρόνια έγινε μόδα. Η «απολιτικοποίηση της πολιτικής» συνέβη περισσότερο λόγω της γενικότερης απαξίωσης του κομματικού συστήματος («προδότες πολιτικοί», «όλοι ίδιοι είναι») και κυρίως των κυβερνόντων κομμάτων με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να έχουμε ακομμάτιστους, υποτίθεται, υποψηφίους. Κάποιοι δημοτικοί συνδυασμοί ενισχύονται υπόγεια από κόμματα που φοβούνται να τους στηρίξουν ανοιχτά ενώ άλλοι όχι αλλά δεν είναι και αχρωμάτιστοι όπως προωθούν για ψηφοθηρικούς λόγους. Οι επιλογές και οι κατευθύνσεις που καλείται μια δημοτική αρχή να πάρει δεν μπορούν να είναι ποτέ αχρωμάτιστες πολιτικά μιας και αφορούν σημαντικά θέματα όπως η κατεύθυνση των κονδυλίων, οι κοινωνικές υπηρεσίες ή η «αξιοποίηση» χώρων στην περιοχή (βλ. αεροδρόμιο Ελληνικού). Τέλος, τα κάθε είδους ρουσφέτια που υπόσχονται οι επίδοξοι αντιπρόσωποι αν και πλέον είναι πιο φτωχά (οι μόνιμες θέσεις στον δήμο μετατρέπονται σε δουλικές 5μηνες θέσεις κοινοφελούς εργασίας με 490 ευρώ), δημιουργούν ισχυρές πελατειακές σχέσεις οι οποίες λίγα κοινά έχουν με το καλό του δήμου που όλοι ευαγγελίζονται.

Για τις ευρωεκλογές: Παρά τη σπουδαιότητα που τους δίνεται, οι ευρωεκλογές, για την κοινωνία, έχουν μειωμένη σημασία. Μπορεί οι αποφάσεις που μας επηρεάζουν άμεσα να αποφασίζονται σε μεγάλο βαθμό από θεσμούς της Ε.Ε., όμως το ευρωκοινοβούλιο λίγη επίδραση ασκεί. Οι αποφάσεις παίρνονται κατά βάση από θεσμούς διορισμένους όπως η ευρωπαϊκή κεντρική επιτροπή και το ευρωπαϊκό συμβούλιο και όχι εκλεγμένους όπως το ευρωκοινοβούλιο. Με αυτή την επισήμανσή δεν θέλουμε να πούμε ότι υπό μια πιο δημοκρατική θέσμιση θα ήμασταν υπέρμαχοι των ευρωεκλογών αλλά να ενισχύσουμε το επιχείρημα που λέει ότι οι κομματικοί μηχανισμοί χρησιμοποιούν τις ευρωεκλογές για τις δικές τους πολιτικές σκοπιμότητες μέσω της συσπείρωσης που θα πετύχουν. Συγκεκριμένα, αν βγεί η ΝΔ θα προτάξει την πίστη του λαού ενώ αν βγει ο Σύριζα θα προτάξει την απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και την ανάγκη για εθνικές εκλογές.

Επιπλέον, πιστεύουμε ότι οι κοινωνικοί αγώνες δεν αναπτύσσονται παράλληλα με τον «αγώνα στις κάλπες» όπως εμφατικά τονίζει η αριστερά. Η πολιτική στρατηγική που έχει σαν κύριους στόχους τον έλεγχο και την καθοδήγηση των αγώνων προς την εκλογική αποτύπωση μας βρίσκει εντελώς αντίθετους. Θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη λογική εμποδίζει την ριζοσπαστικοποίηση τους και έχει οδηγήσει επανειλημμένα στην ήττα. Συνολικά οι αγώνες δεν ερμηνεύονται από τους υποστηρικτές της κάλπης ως η διαδικασία μέσω της οποίας θα προέλθει η οποιαδήποτε κοινωνική αλλαγή, αλλά χρησιμοποιούνται κατά βάση εργαλειακά, ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα στις εκλογές. Όσο επιτυγχάνεται αυτό και οι αγώνες εξαργυρώνονται στις κάλπες δεν μπορούν να αποτελέσουν σοβαρό κίνδυνο για τους εκμεταλλευτές μας.

Συμπερασματικά βλέπουμε τις εκλογές ως τροχοπέδη στους κοινωνικούς αγώνες οι οποίοι είναι η μόνη πραγματική μορφή αντίστασης και αντεπίθεσης απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο. Τα πραγματικά αυτοοργανωμένα κινήματα δεν γνωρίζουν μεσσιανιστικές λογικές και είναι αλλεργικά απέναντι σε επίδοξους σωτήρες. Για αυτόν τον λόγο, δεν προωθούμε την στείρα αποχή από τις εκλογές και την αδράνεια επειδή «όλοι είναι ίδιοι» . Για εμάς πολιτική δεν είναι να ψηφίζεις κάθε 4 χρόνια και να αναθέτεις την διαχείριση της ζωής σου σε δεξιές και αριστερές αυθεντίες που πουλάνε αυταπάτες. Για εμάς πολιτική είναι η οργάνωση της καθημερινότητας μας, των αντιστάσεων και των αρνήσεων μας, μέσα από διαδικασίες και δομές που προεικονίζουν και την κοινωνία για την οποία αγωνιζόμαστε. Μια κοινωνία χωρίς αφεντικά και δούλους, χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Απορρίπτουμε κάθε συμμετοχή στις εκλογές της αστικής δημοκρατίας και προκρίνουμε την έμπρακτη, ενεργή συμμετοχή και οργάνωση από τα κάτω στις γειτονιές μας, ισότιμα και αντιϊεραχικά μέσα από συνελεύσεις γειτονιάς, επιτροπές εργαζομένων/ανέργων, πρωτοβουλίες ενάντια στα χαράτσια, συλλογικότητες για δωρεάν μετακίνηση, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα κ.α. Η δημιουργία, η ανάπτυξη και η μαζικοποίηση τέτοιων δομών συνιστά την βάση της κοινωνικής επανάστασης και είναι η μόνη πραγματική λύση απέναντι στα σχέδια της κυριαρχίας.
ceb5ceb9cebacf8ccebdceb155ll-008l1Αυτοοργάνωση ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση κράτους και αφεντικών

Σε pdf

Και τρικάκια
εδώ

css.php