Παρέμβαση στο Ελληνικό για την Όλγα Οικονομίδου

Την Τρίτη 19/6 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στη γειτονιά των Σουρμένων ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στην πολιτική κρατούμενη Όλγα Οικονομίδου, μέλος της αναρχικής επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.

Πιο συγκεκριμένα κρεμάστηκε πανό στο 1ο δημοτικό σχολείο Ελληνικού, πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο στην κεντρική πλατεία και κατά μήκος της λεωφόρου Ιασωνίδου και κολλήθηκαν αφίσες για την υπόθεση της Όλγας και για τις νέες διώξεις σε βάρος της Σ.Π.Φ. που αφορούν κείμενο αλληλεγγύης στο αναρχικό στέκι ΝΑΔΙΡ και εκδικάζονται στις 27/6 στα δικαστήρια Ευελπίδων.

Αλληλεγγύη στην αναρχική Όλγα Οικονομίδου, που βρίσκεται από τις 04/05 στην απομόνωση των γυναικείων φυλακών στα Διαβατά

Η αναρχική Όλγα Οικονομίδου μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς βρίσκεται περισσότερο από ένα μήνα στην απομόνωση λόγω της άρνησής της να υποστεί την εξευτελιστική για την αξιοπρέπεια της διαδικασία του σωματικού ελέγχου, άρνηση που πραγματώνουν τον τελευταίο καιρό στις ελληνικές φυλακές μεγάλο μέρος των αναρχικών πολιτικών κρατουμένων. Παρά τα μηχανήματα ελέγχου που υπάρχουν σε όλες τις φυλακές, απαιτείται από τους νεοεισερχομένους κρατούμενους να βγάζουν τα ρούχα τους, ενώ στις κρατούμενες απαιτούν να κάνουν και κολπικό έλεγχο. Μία διαδικασία που σκοπό έχει να κάμψει την αξιοπρέπειά τους. Η Όλγα Οικονομίδου βρέθηκε στις γυναικείες φυλακές Διαβατών μετά την πειθαρχική μεταγωγή που της επιβλήθηκε από τις φυλακές της Θήβας, επειδή επιτέθηκε σε υπηρεσιακή κρατούμενη όταν την μετέφεραν στην ακτίνα της. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Πειθαρχείο των φυλακών στα Διαβατά παρακολουθούμενη από κάμερες 24 ώρες το 24ωρο, τις οποίες τελικά κατάφερε να μπορεί να τις καλύπτει, διεκδικώντας το αυτονόητο με την ανυποχώρητη στάση της. Δεν θα αφήσουμε κανέναν φυλακισμένο αγωνιστή μόνο του απέναντι στη βαρβαρότητα του εγκλεισμού

Συνέλευση στις νότιες συνοικίες για την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές

 

Γράμμα της Όλγας Οικονομίδου από την απομόνωση

Αυτή την στιγμή γράφω τις λίγες αυτές γραμμές μέσα απ’την απομόνωση. 30 μέρες απομόνωση είναι το αντίτιμο της άρνησης μου να ξεπουλήσω την αξιοπρέπεια μου για 5 λεπτά υπακούοντας στον εξευτελισμό του σωματικού ελέγχου.

Παραμένω αμετανόητη στην απόφαση μου. Δεν πρόκειται να χαρίσω ούτε ένα δευτερόλεπτο συμβιβασμού στους δεσμοφύλακες. Δεν πρόκειται να ανταλλάξω τις αρνήσεις και τις επιλογές μου με την “θαλπωρή” ενός κανονικού κελιού και την “ελευθερία” του προαυλισμού με το γενικό πληθυσμού της φυλακής. Δεν αναζητώ να γίνω άλλη μια φυσιολογική στατιστική κρατούμενης, που στέκεται σούζα απέναντι στην υπηρεσία, που βγάζει “ήσυχα” την ποινή της, που ταξιδεύει στις ψευδαισθήσεις των μουρλόχαπων, που πουλάει τον τσαμπουκά της “παλιάς” στις νέες φυλακισμένες.

Στον καιρό που είμαι στην φυλακή γνώρισα την πυκνοκατοικημένη έρημο της κοινωνίας των κρατουμένων. Όπως και όταν ήμουν ελεύθερη, έτσι και τώρα που βρίσκομαι στην μέσα πλευρά των τειχών παραμένω αρνητής κάθε κοινωνίας, που κτίζεται γκρεμίζοντας το “εγώ”, που μιμείται τα ψεύτικα είδωλα της καταργώντας το αυθεντικό, που επιβιώνει ακολουθώντας τις συμβάσεις της. Αρνούμαι το μοναχικό πλήθος που φοράει τις προσποιήσεις του για πρόσωπο γιατί δεν έχει ψυχή να γίνει ο εαυτός του. Παραμένω φίλη, συντρόφισσα και άνθρωπος με όσες και όσους διατηρούν αναμμένη τη φωτιά μέσα τους. Με αυτές και αυτούς που διαλέγουν τα επικίνδυνα μονοπάτια των λύκων και όχι τα βοσκοτόπια των προβάτων.

Για όλους εμάς, για τους αναρχικούς της πράξης καμιά φορά η φυλακή δεν είναι αρκετή “τιμωρία”. Για αυτό μας περιμένουν πειθαρχικές ποινές, μεταγωγές και απομονώσεις. Η απομόνωση είναι μια φυλακή μέσα στην φυλακή. Παραμένεις 24 ώρες το 24ωρο κλειδωμένη σε ένα κελί με ένα κρεβάτι μια εσωτερική τουαλέτα και το άγρυπνο μάτι μιας κάμερας (που κατάφερα τελικά να την καλύπτω με ένα σεντόνι…). Εδώ μέσα οι μόνες σου φίλες είναι οι σκέψεις και οι αναμνήσεις σου. Εδώ μέσα οι μέρες και οι ώρες καταργούνται, χάνονται, πεθαίνουν σπρώχνοντας αργά αργά η μία την άλλη…

Αυτές τις 30 μέρες απομόνωσης όμως δεν έμεινα μόνη μου. Είχα κάποιους παράξενους και όμορφους επισκέπτες που πέρασαν κρυφά και “λαθραία” στο κελί μου σπάζοντας την απομόνωση. Ήταν ο όμορφος ήχος των πυροβολισμών του πυρήνα Όλγα FAI/IRF ενάντια στο κάθαρμα της πυρηνικής εταιρείας Adinolfi (σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ αδέρφια για το χαμόγελο που μου χαρίσατε) ήταν ο μοναδικός θόρυβος απ’τις εκρήξεις anfo και δυναμίτη στο Εκουαδόρ, στη Βολιβία (δύναμη στους συντρόφους που συνέλαβαν), στο Περού, ήταν τα ευχάριστα νέα απ’τα αιχμάλωτα αδέρφια μου στην Ινδονησία Eat και Billy (Eat τα λόγια σου στο γράμμα σου μου έδωσαν κουράγιο και δύναμη), ήταν οι καπνοί απ’τους εμπρησμούς της νέας Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF (η θέληση σας και οι πράξεις σας δείχνουν ότι τίποτα δεν τελείωσε), ήταν τα συνθήματα και οι φωνές απ’τους αλληλέγγυους που έκαναν συγκέντρωση έξω απ’τις φυλακές Διαβατών που βρίσκομαι αιχμάλωτη, ήταν όλες αυτές οι χειρονομίες ουσίας, τα κείμενα, οι αφίσες, τα σαμποτάζ (Βόλος), οι εμπρησμοί που χαράζουν στο μυαλό και στην καρδιά μου με ανεξίτηλο χρώμα μία φράση “Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ μεταξύ των αναρχικών της πράξης δεν είναι απλά λόγια”…

Όλγα Οικονομίδου, μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς – FAI/IRF πρώτης περιόδου

30 μέρες απομόνωση και συνεχίζω, όμως ο λύκος μέσα μου δεν κοιμάται, δεν συγκατανεύει, δεν συγχωρεί…

 

Αφίσα: https://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/poster_olgadk0jms.pdf

Πηγή: https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1408435

This entry was written by namous , posted on Wednesday June 20 2012at 11:06 am , filed under Τοπικά Νέα - Επικαιρότητα . Bookmark the permalink . Post a comment below or leave a trackback: Trackback URL.

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

css.php